PRESENT!
PRESENT! is een foto- en storytellingproject van Thamar Kemperman en fotograaf Peter van Beek, gemaakt samen met bezoekers van de Pauluskerk Rotterdam.
Het project begint niet bij dakloosheid, papieren of problemen. Het begint bij mensen.
Rotterdammers zonder thuis, vluchtelingen en arbeidsmigranten vertellen over hun leven, over wat ze zijn kwijtgeraakt, maar vooral ook over wat er nog altijd is: dromen, humor, trots, veerkracht en een enorme hoeveelheid levenservaring.
We praten. We luisteren. En samen bedenken we een beeld dat niet laat zien wat iemand is overkomen, maar wie iemand óók is of zou willen zijn: de passiefoto.
Juist daar gebeurt iets bijzonders. Verhalen die soms zwaar zijn, leiden tot fotoshoots vol energie, verkleedpartijen, muziek, spanning en plezier. Even niet gezien worden als dakloze, vluchteling of arbeidsmigrant, maar gewoon als mens — met een verhaal, een gezicht en een plek voor de camera.
PRESENT! bestaat uit 31 portretten, verhalen en podcasts en werd mogelijk gemaakt met steun van ZonMw, binnen het project Beschermd Thuis.
Bij het project verscheen ook een foto- en verhalenboek.
foto-en verhalenboek.
Als klein meisje vluchtte Lidie naar buiten. De tuin in. De boom in. Weg van de druk van de wereld om haar heen. “Een plek waar ik me veilig voel, beschermd en dan mezelf kunnen zijn”. Ze ziet zichzelf graag voor zich in een boom. Een boom die stevig staat en niet omver waait door alle winden om haar heen. En een beetje verborgen, misschien wel zoals het kind dat ze vroeger was.
Jan heeft veel gereisd en mensen ontmoet. Quakers, Baoule uit Afrika, Indianen. De Lakota zeggen: “De Heilige Geest is Zuiver bewustzijn”. Rotterdam is de meest Afrikaanse stad van ons land. In feite was Jan 50 jaar geleden een voorloper op wat je nu steeds meer ziet. Tientallen jaren geleden is hij al stadstuinen gaan ontwikkelen en gaf hij cursussen over landbouw, planten en kruiden. “Tegen diabetes helpen wel 20 kruiden. Gemeenschapszin is voor mij belangrijk, dat heb ik geleerd over de hele wereld.”
Freerk
“Ik groeide op in de Bouwmankliniek. Daarvoor was het een zuigelingencentrum. Ik huilde twee weken lang maar niemand kwam. Dat vormt je als mens.”
Freerk houdt van tekenen. Mensen vinden zijn tekeningen mooi. In zijn tekenmap ligt een foto klaar: “voor als ik- en je gaat een keer- doodga. Mijn condoleancefoto, haha. Ik ben terminaal geboren, zeg ik altijd.” Freerk houdt van een psalm met de tekst: ’t Oog omhoog, ’t hart naar boven, hier beneden is het niet.
Next: Passie in Beeld