Met dit project willen we de waardigheid van (ex) dak- en thuisloze mensen voor het voetlicht brengen.
We geven een ander beeld van de gestigmatiseerde dakloze, die niet voldoet aan de maatschappelijke norm van een ‘succesvol’, of ‘normaal’ leven.
meer →
Expositie Amare, Spuiplein, Den Haag. Van 12 t/m 30 januari 2026
Ik ben 23 jaar.
Van nul tot achttien groeide ik op in Leiden,
in onveilige omstandigheden die diepe sporen nalieten.
Op mijn zesde werd PTSS vastgesteld,
kun je het je voorstellen, op m’n zesde.
Wat ik meenam uit mijn jeugd is angst en eenzaamheid.
Mijn moeder ontkent dat we in die tijd dakloos waren. We sliepen bij een verslaafde vriendin met een foute crack rokende minnaar.
Sinds juni 2024 heb ik voor het eerst een eigen, veilige plek. Dat geeft rust, maar confronteert me ook met patronen waar ik nog aan werk.
Toch geef ik niet op.
Mijn droom is een zorgboerderij voor dak- en thuisloze mensen, gecombineerd met een dierenasiel. Ik wil niet langer overleven, maar echt leven en bouwen aan iets dat ook anderen veiligheid biedt.
Audioverhaal
Mijn moeder ontkent dat we in die tijd dakloos waren. We sliepen bij een verslaafde vriendin met een foute crack rokende minnaar.
Sinds juni 2024 heb ik voor het eerst een eigen, veilige plek. Dat geeft rust, maar confronteert me ook met patronen waar ik nog aan werk.
Toch geef ik niet op.
Mijn droom is een zorgboerderij voor dak- en thuisloze mensen, gecombineerd met een dierenasiel. Ik wil niet langer overleven, maar echt leven en bouwen aan iets dat ook anderen veiligheid biedt.
Audioverhaal
Pieter
Ik werkte 35 jaar in de vloeren, tot het misging. Opdrachten vielen weg, betalingen kwamen niet, mijn geld raakte op en langzaam verloor ik alles.
Ik sliep eerst nog in hotels, later in een tent in het bos bij Madurodam. Dat was zwaar.
Van een gelukkig gezinnetje werd ik een eenzame oude man.
Het leven werd kil, eenzaam, onveilig. En ik schaamde me voor mijn zoon. Als vader wil je het beste voor je kind.
Nu zie ik hem weer, na een lange tijd.
Dat raakt me enorm.
Via vrijwilligerswerk bij het Straatconsulaat vond ik weer betekenis.
Stap voor stap klim ik terug.
Voor mezelf en ook voor mijn zoon.
Audioverhaal
Ik werkte 35 jaar in de vloeren, tot het misging. Opdrachten vielen weg, betalingen kwamen niet, mijn geld raakte op en langzaam verloor ik alles.
Ik sliep eerst nog in hotels, later in een tent in het bos bij Madurodam. Dat was zwaar.
Van een gelukkig gezinnetje werd ik een eenzame oude man.
Het leven werd kil, eenzaam, onveilig. En ik schaamde me voor mijn zoon. Als vader wil je het beste voor je kind.
Nu zie ik hem weer, na een lange tijd.
Dat raakt me enorm.
Via vrijwilligerswerk bij het Straatconsulaat vond ik weer betekenis.
Stap voor stap klim ik terug.
Voor mezelf en ook voor mijn zoon.
Audioverhaal
Rehana werd geboren in Den Haag
met wortels in Suriname en Pakistan.
Ze groeide op in Drenthe, werkte altijd en bouwde een fijn leven op.
Na het verlies van haar Drentse man en haar moeder viel alles stil.
Een periode zonder huis volgde. Ze trok naar haar zus, naar Manchester, UK.
Miste Hollandse oliebollen, de kerst en kwam terug. Eerst in een hotel, daarna in de opvang.
Onrust, geen privacy, chaos, gekte.
Slapen, eten, doorgaan —
in ‘t Straatconsulaat blijven werken.
Rehana houdt van auto’s, van kracht, stijl en vooruitgaan.
BMW, Audi, Jaguar — symbolen van beweging en trots.
Haar droom werd werkelijkheid, zij heeft nu een eigen stekkie.
Audioverhaal
Ze groeide op in Drenthe, werkte altijd en bouwde een fijn leven op.
Na het verlies van haar Drentse man en haar moeder viel alles stil.
Een periode zonder huis volgde. Ze trok naar haar zus, naar Manchester, UK.
Miste Hollandse oliebollen, de kerst en kwam terug. Eerst in een hotel, daarna in de opvang.
Onrust, geen privacy, chaos, gekte.
Slapen, eten, doorgaan —
in ‘t Straatconsulaat blijven werken.
Rehana houdt van auto’s, van kracht, stijl en vooruitgaan.
BMW, Audi, Jaguar — symbolen van beweging en trots.
Haar droom werd werkelijkheid, zij heeft nu een eigen stekkie.
Audioverhaal
Meer audioverhalen horen?
of
Meer foto’s zien?